Even though there is no cure for autism, it has been empirically proven that children who receive consistent and appropriate early intervention demonstrate significant improvement in their development and ability to become more independent relative to children who receive intervention later in life.  Many, though not all, children who have been diagnosed early and have received early intervention, furthermore, reportedly show "less autistic" behaviors and many are able to work, live independently, and, more or less, strive in the world with minimal support.

Regardless of the type of intervention, it is crucial that therapists, parents, teachers, and the community work together collaboratively to support the child's development. There are 3 main approaches to autism intervention as followed:

  1. 1)The Behavioral Approach, such as, Applied Behavior Analysis(ABA), Discrete Trial Training(DTT), Pivotal Response Training(PRT), Picture Exchange Communication System(PECS) , Treatment and Education of Autistic and related Communication-handicapped CHildren(TEACCH), etc.

Behavioral approaches are adapted from the Antecedent-Behavior-Reinforcement model of behavior modification. Teaching methods are structured, consistent, and stringent and rely heavily on stimuli manipulation and reinforcement schedule. The pros of the behavioral approach is that children learn quickly using this paradigm. Most children who have been through a behavioral program will be able to sit in the classroom and respond to verbal instruction appropriately. It is also fairly easy to train behavior therapists to work with children with autism. The cons are that, in most cases, children develop rigid behavior patterns that are robot-like, as opposed to natural.  Some children also develop aggressive behaviors, as a result. Lastly, the behavioral approach has shown limited effectiveness addressing social skills for most children.

  1. 2)The Developmental Approach, such as, Developmental, Individual-Difference, Relationship-Based(DIR)/Floortime, Relationship, Development Intervention(RDI), the Hanen Program, the Son-Rise Program, etc.

Developmental approaches focuses on understanding the child's interests and uniqueness as a person in addressing his/her challenges. All developmental interventions recommend its therapists to follow the child's lead, and most are play-based. Skill buildings and often subtly hidden within fun activities. The pro of the developmental approach is that the child will, more than often, enjoy the intervention and will soon develop an interest in the world and in learning on their own. The strength of this model is its ability to improve children's social skills and understanding of subtle social nuances. Its con is that its teaching methods do not fit the traditional classroom model, making it difficult for children transitioning from a developmental program to a traditional inclusive classroom. Furthermore, training a therapist to use this model requires significant amount of time and energy as there are no clear steps of how to work with a child.

  1. 3)The Biomedical Approach, such as, the use of medication, etc.

Specific types of atypical antipsychotic, including, Risperdal have been used to decrease aggressive behaviors in some individuals with autism. Other medicines have also been prescribed to specifically address symptoms like seizures,  short attention span, and other co-existing disorders.

For all children on the Autism Spectrum, intervention should be consistent and individualized. It is recommended that young children should receive 15 hours of intervention weekly and school-aged children should receive approximately 25 hours per week of intervention.  In addition, Occupational Therapy(OT) and Speech Therapy should always be included in the intervention plan.

There are also alternative treatments for autism that have not been scientifically proven to be safe or effective. However, many family choose to try these methods and some report that their child respond well to these treatment, while there are also many other families who see no changes in their child. Some examples of alternative treatments for autism include, Gluten/Casein-Free Diet, Chelation Therapy, Acupunture, Equestrian Therapy, Acupunture, Hyperbaric Oxygen Therapy(HBOT).

It is important that parents clearly understand what these interventions involve and make sure that no harms will be done to the child before enrolling the child in an alternative therapy program.


ถึงแม้ในเวลานี้ยังไม่มีวิธีรักษาภาวะออทิสซึมให้หายขาดได้โดยปริดทิ้ง เป็น ที่ยอมรับกันว่า เด็กที่ได้รับการบำบัดอย่างเคร่งครัด ต่อเนือง และสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการได้รับการบำบัดตั้งแต่เล็ก แสดงการพัฒนาการมากกว่าเด็กที่ได้รับการบำบัดเมื่อโตแล้ว นอกจากนั้นในกลุ่มเด็กไม่น้อยอาการออทิสซึมจะน้อยลงเมื่อเด็กโตขึ้น บุคคลที่มีออทิสซึมบางคนเมื่อโตก็สามารถทำงานและใช้ชีวิตอย่างมีอิสสระได้อย่างไรก็ตามในเด็กบางคน ออทิสซึมจะแสดงอาการมากขึ้น เป็นพิเศษเมื่อเด็กย่างเข้าวัยรุ่น และในบางคน ก็คงยังต้องการ ความช่วยเหลือต่อไปเมื่อโต ทั้งนี้ทั้งนั้นผู้ปกครองและผู้เชี่ยวชาญ ควรร่วมมือกันเพื่อช่วยสอนเด็กเพื่อพวกเขาจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างใกล้เคียงบุคคลทั่วไปมากที่สุด

ทฤษฎีแนวทางการบำบัดภาวะออทิสซึมนั้นมีอยู่หลายทางเลือก โดยมีอยู่ 3 แนววิธีหลักๆก็คือ

1) พฤติกรรมบำบัด หรือ Behavioral Approach ซึ่งมีหลายแบบวิธีด้วยกัน เช่น Applied Behavior Analysis(ABA), Discrete Trial Training(DTT), Pivotal Response Training(PRT), Picture Exchange Communication System(PECS) , Treatment and Education of Autistic and related Communication-handicapped CHildren(TEACCH), ฯลฯ

แผนบำบัดจะมีหลักสูตรที่เจาะจงซึ่งประยุคมาจากทฤษฎีพฤติกรรมและการให้รางวัล เด็กจะเรียนรู้จากการสอนที่มีระบบ สม่ำเสมอและเคร่งครัด ข้อดีของพฤติกรรมบำบัดก็คือ เด็กจะเรียนรู้เร็ว สามารถนั่งเรียนได้ ตอบสนองคำสั่งได้ และ การฝึกสอนครูประจำตัวเป็นไปได้ง่าย ข้อเสียคือสิ่งที่เด็กเรีนนรู้อาจไม่สามารถนำมาใช้ในชีวิตจริงได้ เด็กหลายรายจะแสดงตอบสนองคำสั่งในลักษณะเหมือนท่องจำ การเข้าสังคมยังเป็นปัญหาสำหรับเด็กส่วนใหญ่ และ เด็กหลายรายจะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว

2) พัฒนาการบำบัด หรือ Developmental Approach เช่น Developmental, Individual-Difference, Relationship-Based(DIR)/Floortime, Relationship

Development Intervention(RDI), the Hanen Program, the Son-Rise Program, ฯลฯ

แผนบำบัดจะมีหลักสูตรที่เปิดตามความต้องการของเด็กแตละคน โดยเด็กจะถูกสอนระหว่างการเล่นกับครูประจำตัว บทเรียนจะถูกรวมไว้ในกิจกรรมสัมพันธ์ต่างๆที่เด็กทำกับผู้อื่น ข้อดีของพฤติกรรมบำบัดก็คือเด็กจะสนุกกับการเรียนและเริ่มแสดงความสนใจที่จะเรียนรู้ด้วยตนเอง พฤติกรรม การเข้าสังคมจะพัฒนามากขึ้น ข้อเสียคือวิธีการสอนไม่เหมือนวิธีการสอนในห้องเรียนทั่วไป และการฝึกสอนครูประจำตัวเด็กใช้เวลานานเนื่องจากวิธีสอนอาจต่างกันไปในเด็ก แต่ละคน

3) ชีวเวชบำบัด หรือ Biomedical Approach เช่น Medication (การรักษาด้วยยา)

ตัวยา atypical antipsychotic บางชนิดเช่น Risperdal ถูกนำมาใช้เพื่อลดพฤติกรรมรุนแรงของเด็กออทิสซึม ตัวยาชนิดอื่นถูกใช้เพื่อช่วยอาการโรคลมชัก โรคสมาธิสั้น หรือโรคอื่นๆ


สำหรับเด็กที่มีออทิสซึมทุกคน การบำบัดรักษาควรเป็นแบบแเคร่งครัด และตัวต่อตัว โดยรวมแล้วมีเวลาบำบัดอย่างน้อย 15 ชั่วโมงต่ออาทิตย์ในเด็กเล็ก และ 25 ชั่วโมงต่ออาทิตย์ในเด็กประถมเป็นต้นไป นอกจากนี้กิจกรรมบำบัด (occupational therapy) และ อรรถบำบัด (การฝึกพูดและสื่อสาร/speech therapy) ควรถูกรวมไว้ในแผนบำบัดด้วย

มีวิธีบำบัดทางเลือกแบบอื่นๆที่แพร่หลาย (Alternative Treatments) แต่ไม่ได้รับรองจากสมาคมแพทย์ว่าปลอดภัยและแพทย์ทั่วไปไม่แนะนำ ตัวอย่างคือการสั่งงดอาหารบางประเภทเช่นพวกที่มี สารกลูเต็น (Gluten) หรือโปรตีนจากแป้งสาลี และ สารเคซีน (Casein) ที่อยู่ในอาหารจำพวกนมเนย, การทำ Chelation Therapy หรือการถ่ายสารบางชนิดที่เชื่อว่าเป็นพิษออกจากร่างกาย, การฝังเข็ม ฯลฯ วิธีเหล่านี้อาจช่วยเด็กบางคนแต่ไม่ช่วยเด็กบางคน ก่อนเลือกลองใช้วิธีรักษาจำพวกนี้ ท่านผู้ปกครองควรศึกษาข้อมูลอย่างละเอียดจนแน่นอนใจว่าวิธีนั้นจะไม่มีผลร้ายต่อเด็กได้

Red Flags        Diagnosis        Intervention     Resources

Welcome        About Us        Autism        Activities        Support Us        Our Friends